بازی و بازی درمانی چیست و نقش آن در رشد کودک
بازی چیست؟
به فعالیت های فردی یا گروهی گفته میشود که به هدف تقویت ذهن ویا جسم بپردازد و درعین حال موجب لذت شود .
بازی درمانی چیست ؟
بازی درمانی به هرگونه فعالیتی گفته میشود که به کودک امکان تقویت رفتار ، ویا تغییر رفتار را بدهد .
نقش بازی در رشد عاطفی کودک :
1-موجب ابراز احساسات(ترس، خشم ، نگرانی ، شادی و ....) میشود
2-حس برونگری را در کودک افزایش میدهد
3-تمایل به جنگ و ستیز و پرخاشگری را درکودک کم میکند
4 -حس نیاز به برتری را در بچه افزایش میدهد
نقش بازی در رشد اجتماعی کودک :
1-آموختن شکست و رقابت و تجربه به صورت واقعی
2-تمرین همانند سازی با بزرگسالان
3-پرورش استعدادهای نفهته و بروز خلاقیت در کودک
4-حس همکاری و کمک کردن را در کودک تقویت میکند
5-توانایی ابراز وجود و دوری از ترس ، خجالت ،وکم رو را در بچه تقویت میکند
نقش بازی در رشد جسمی کودک :
1-باعث تقویت تمام حواس کودک میشود
2-موجب رشد هماهنگ تمام اعصای بدن میشود
3-انرژی و نیرو را به صورت مناسب مصرف میکند
4-به کودک این امکان را میدهد که از توانایی های جسمی و ذهنی خود اگاهی پیداکند
نقش بازی در رشد ذهنی :
1-زمینه های فکری بهتری را برای او فراهم میکند
2- در رشد هوش کودک بسیار موثر است
3- استفاده از قوه ی تخیل را در کودک به وجود اورده و تقویت میکند
4- رفتارهای هوشمندانه ی اورا تقویت میکند
5- اشنایی با برخی مفاهیم مانند ( فضا و شکل و ساخت و....)
6- در یادگیری زبان نقش موثری دارد .
در فرایند رشد ، مشکلات کودکان اغلب به خاطر عدم توانایی بزرگسالان برای درک ویا پاسخگویی موثر به احساسات و کوششهای آنها جهت ارتباط است . این شکاف ارتباطی زمانی عمیق تر میگردد که بزرگسالان اصرار دارند تا کودکان آن وسیله ی بیانی را (کلامی ) که خود آنها استفاده میکنند بپذیرند .والدین هنگام برخورد ویا رویارویی با رفتار کودک باید خود را جای آن بگذارند زیرا کودک توانایی درک والدین ( بزرگسال ) را ندارد ولی بزرگسالان به دلیل گذراندن آن دوران ( دوره ی کودکی ) به راحتی توانایی درک آن (کودک ) را دارند . برخی والدین از رفتار های کودکان خود گله مند هستند و رفتار های آنان را غیر عادی و یا غیر منطقی میداند ولی این تفکر کاملا اشتباه است و به صورت طبیعی در طی مراحل رشد دچار چالش میشوند و این کاملا طبعی میباشد .البته ناگفته نماند اگر در برخورد با هرکدام از این چالش ها والدین رفتار مناسب از خود بروز ندهند میتواند به مشکلی بزرگتر در سنین بالاتر تبدیل گردد.
این به این معناست که والدین باید رفتار های کودکان را جدی بگیرن ولی در برخی سنین نباید بر روی بعضی رفتار ها حساسیت بی جا نشان داد .
KHARAZMI